Over
Niet volgen, maar ontdekken.
Op de Hogeschool voor de Kunsten in Arnhem merkte Nique Sanders al snel dat de opleiding niet haar pad was. De praktijk trok haar meer. Vanaf 1989 begon ze als grafisch vormgever: lerend door te maken, fouten te maken en steeds opnieuw te starten.
Dertig jaar lang werkte ze, samen met Paul Jongsma, met Webtic. Ze ontwierpen digitale oplossingen voor organisaties die wilden veranderen, maar soms nog niet precies wisten hoe. Het mooiste? Samen ontdekken wat er écht nodig was — niet wat gevraagd werd, maar wat werkelijk speelde.
Een nieuwe richting
In 2024 startte ze OpenMinds, om dieper te kijken naar de vraagstukken die haar blijven intrigeren: waarom stokt een traject? Waarom voelt een identiteit niet authentiek? Waarom lukt samenwerking niet, terwijl iedereen zijn best doet?
Een ontwerper doet meer dan patronen herkennen. Ze legt verbanden die anderen niet zien, ontdekt nieuwe mogelijkheden en vertaalt complexiteit naar heldere, werkbare oplossingen. Het gaat niet alleen om wat je ziet, maar ook om wat ertussen zit.
Naast haar werk studeert ze psychologie aan de Open Universiteit, niet om psycholoog te worden, maar om beter te begrijpen wat ze ziet, hoort en voelt. Zo ontdekt ze waar het knelt en wat nodig is om mensen, teams en organisaties vooruit te helpen.
Hoe ze werkt
Ze begint met luisteren en onderzoeken — met vragen die soms ongemakkelijk zijn, maar deuren openen. Mensen handelen nooit in een vacuüm; ze maken deel uit van systemen, gewoontes en relaties die hun gedrag sturen.
Altijd werkt ze met de mensen, niet over hen. Wat samen wordt gebouwd, blijft. Niet omdat het mooi is op papier, maar omdat het van binnenuit ontstaat en direct toepasbaar is.

Geblinddoekt, prei in de hand. Speculatief food design workshop van Sensoverse, Dutch Design Week 2024. Ik doe ook mee — om te leren hoe een ander het aanpakt.
GESTART
1989 — selfmade vormgever
WEBTIC
1994 – 2025
OPENMINDS OPGERICHT
2024
SCHRIJFT OP
WORKSHOPS
MEER VAN NIQUE
Blog & speelveld

Op Latebytes schrijft ze over wat ze onderweg tegenkomt: over waarnemen, over patronen, over de vragen die haar niet loslaten. Over wat ze ziet in organisaties, in mensen, in zichzelf. Eerlijk en nieuwsgierig, zonder verkoopboodschap. Soms een observatie uit de praktijk, soms een gedachte die nog nergens heen wil.
Voor wie graag meekijkt over haar schouder.
